Ruins!

மக்கள் குருதி சுவைக்கும் எந்த சாம்ராஜ்யமும்
பின்னாளில் ஒரு கறைபடிந்த சரித்திரம் மட்டுமே!

நீர்வற்றிய வேர்கள் உதிரம் கொண்டு வளர்கிறது
கறைப்படிந்த சரித்திரத்தில் தோன்றும் மேலும் ஒரு புரட்சி!

The ruin of fallen empire leaves the rust
Where the blood stint generates warfare!
The bloody desolation instigates revolution
An evolution for the ultimate peace! 

நிதர்சனம்

 

எல்லோருக்கும் வேண்டியதுதான்
உனக்கும் வேண்டி இருக்கிறது
புன்னகை!

எல்லோருக்கும் தருவதைத்தான்
உனக்கும் தருகிறேன்
பொய்!

இது யார் வாழும் பூமி?

தமிழன் என்று கொல்கிறாய்
முகமதியன் என்று மூர்க்கமாகிறாய்
தலித் என்று தலையெடுக்கிறாய்
பெண் என்றாலே புணர்கிறாய்
குழந்தாய் என்றாலும் மிருகமாகிறாய்
ஏழை என்றே ஏறி மிதிக்கிறாய்
குருதி நிறம் சிவப்பென்று வாதாடவில்லை
நீதி நியாயம் பேசி தீர்க்கவும் நேரமில்லை
பசித்தால் புசித்திடும் மிருகம் கூட
உன்னை கண்டால் ஓடி ஒளிகிறது
பிணம் தின்னும் மிருகத்துக்கு தீருமோ பசி?

தினம் தினம் சாகும் உயிர்களுக்குள்
ஒரே ஒரு கேள்விதான் ஊற்றெடுக்கிறது
எளிதாய் நிமிடத்தில் நிகழும் தவறுக்கு
தீர்ப்பு மட்டும்.................................???
இது யார் வாழும் பூமி?

தூரத்தில் ஒரு நட்சத்திரம்!

 தூரத்தில் ஒரு நட்சத்திரம்
சில்லென்று ஒரு மழைத்துளி
எங்கோ மிதக்கும் ஒரு இசை
குழந்தையின் சிறுவிரல் தீண்டல்
நன்றியுடன் வாலாட்டும் நாய்
எதிர்பார்த்து நிற்கும் காக்கை
தலைச்சுற்றி பறக்கும் குருவி
தேகம் தொடும் பட்டாம்பூச்சி
யாரோ பரிமாறும் புன்னகை
கூந்தல் கலைக்கும் காற்று
முண்டாசுக்  கவி பாரதி
அம்மா சுட்ட முறுக்கு
பாதி முடித்தக் கவிதை
திறந்து வைத்தப்  புத்தகம்
வார்த்தை காக்கும் மரபு
நீண்டு விரிந்த நிழற்சாலை...........
கால்கள் நடை போட - மனம்
எங்கோ  மறுத்தோடும்
ஒரு துயரை தொலைக்க
பாதி வழி கடக்க - விதி பாதை
மறிக்கிறது - விழிகளில் 
காட்சி விரிகிறது - இயல்பு
கண்ணை மறைக்கிறது....
போன வழிப்  பயணவழியாக
இயற்கை உயிரை மீட்டுது! - வலிமீண்டு
வாழ்வு தொடருது!

மனிதர்கள் எச்சரிக்கை

காடு அழித்து நாடு செய்து
வழித்தடம் தெரியாமல் வந்து
திரியும்  விலங்குகள்!
பழிவாங்கும் படலம் ஏதுமின்றி
பசிக்கு நம்மை இரையாக்கும்!
உடன் விலங்கு கொன்று
பொங்கியெழும் மனிதக்கூட்டம்
உயிருக்கு உயிர் என்று
நீதி காத்து, மேலும் காடழித்திடும்!

நரி எது நாய் எது புலி எது பூனை எது
யார் எது இம்மனிதத் திரளில்
ஒரு இனம் இரத்தம் சிந்த,
சதை பிண்டமாக பல
உயிர் வதைப்பட - உதிரத்தில்
சாதி, மதம், நிறம் - மொழியும்
கண்டு மௌனமாய் சாகிறது 
உலக நீதியும் சட்டமும்
காடெது நாடெது இங்கே
கவனித்து செல்லுங்கள்,
தடை செய்யப்பட்ட பகுதி 
"மனிதர்கள் எச்சரிக்கை"

மற்றுமொரு காட்சி!

உஷா அக்காவுக்கு கண்ணை கட்டிக்கொண்டு
வந்தது - அன்று வாங்கிய சம்பளம்
குடிகார கணவனால் திருடப்பட்டிருக்க - மூத்த
குழந்தையின் பள்ளி கட்டணத்திற்கு கடைசி நாள்
விதிக்கப்பட்டிருக்க - இளைய குழந்தையோ
காய்ச்சலால் அழன்று விட்டிருந்தது - பரபரப்பில்
காலையில் குடித்த கஞ்சி வயிற்றுக்குள் காணாமல்
போய் விட்டிருக்க  - துவண்ட கரங்களால்
அண்டை வீட்டு கதவைத்  தட்டினாள்  - மின்னலாய்
வந்த சிறுமி சன்னமாய் ஒரு புன்னகையில்
"அம்மா வீட்டில்  இல்லை அத்தை", என்கிறாள்
சற்று பின்னே வந்த அம்மா,
"போயிட்டாளா? சீக்கிரம் வாடி
சனியனே, இரண்டு மணிக்கு அந்த
கடன்காரன் அபியை இன்னும் என்ன படுத்தப்போறான்னு
தெரியல - அடுத்த வாரம் வர சீன்லயாவது அந்த
பொண்ணுக்கு ஒரு விடிவு காலம் பிறக்கணும்"
மனதார வேண்டிக்கொண்டாள்!

மற்றுமொரு நண்பன்

கண்ணன் பெரிய ஆளாயிட்டான் - நம்ம
ரமேஷுக்கு இரத்த புற்றுநோயாம் - நாளைக்கு
காலையில் கவிக்கு ஒரு புதுத்துணி
எடுக்கணும் - அவர் என்னமா பேசுறார் ?
நம்ம வைத்தியை அடிச்சிக்கவே முடியாது
தனியா அவன் பையனை பெரிய ஆளாக்கிட்டார்
வரவர நம்ம தெரு மெஸ்சுல சாப்பிடவே முடியல
அடடா மறந்தே போயிட்டேன் - நிறைய வேலை இருக்கு
அப்புறம் பார்ப்போம் - நகர வீதியின் பரபரப்பில்
பட்டாபிக்கு - பலநூறு மைல் கடந்து வந்த
ராஜன் - எதற்கு வந்தான் என்ற  ஒரு கேள்வி
கேட்க நேரமில்லாமல் போனது!

கேட்டிருந்தால் சொல்லி இருப்பான்
"நண்பா, பாரம் சுமந்து களைத்து - பல 
இரவில்  இமைகளில் அழுத்தும் நீர்
விடியலில் மண்டைக்குள் மறைந்து போகும்
மாயம் என் மூளையில் ஒரு கட்டியாய்
விளைந்து - கூட்டை விட்டு என்னை
வெளியே பிரிக்க காத்திருக்கிறது,
மரணத்தை சற்று எட்டி இருக்கச் சொல்லி
நட்பை காணவந்தேன்,
நீயோ தூர இருப்பவர்களை
நினைவில் கொண்டிருக்கிறாய்
எதையோ அடைய முயன்று
எதுவும் முடியாமல் - எப்போதும்
பரபரப்பாய் இருக்கிறாய் - நாளை
நான் மரணித்த பிறகு - இப்படி சொல்லுவாய்,
"ராஜனை நான் கடைசியா பார்த்தப்போ நல்லாத்தானே
பேசிகிட்டு இருந்தான் - பாவிப்பய கடைசிவரை
என்கிட்ட கூட ஒரு வார்த்தை சொல்லவேயில்லையே?"