நின்ற மரம்

 

கல் தடுக்கி விழுந்தபோது

கண்டுகொள்வாரில்லை

கனவுகள் கலைந்தபோது 

நீயோ நிழலோ உடனிருந்ததில்லை

அவ்வப்போது நிறைந்த வலியில்

நின்று விடும் என்ற பயத்தில்

பேரிரைச்சலாய் எழும்பிய 

இதயத்தின் ஒலிக்கும் 

எதிர்திசையின் எந்த எதிரொலியுமில்லை,

வழியும் இது குருதியோ வியர்வையோவென,

களைப்பின் மயக்கத்தில்,

பற்றிச் சாய்ந்ததோ  ஒரு மாமரத்தடி,
பூத்து  உதிர்த்து காய்க்கும் மும்முரத்திலும்

மெலிதாய் வீசிய காற்றின் வழி 

பூக்கள் தூவி இமைகள் வருடி
இதம் தந்தது, நீண்டிருந்த அம்மரம்,
நின்ற மரமாய் நின்றிருந்த

மனிதர்களுக்கிடையே!