ஏதுமற்றவன்

 

வெறித்து வெறித்து
நோக்குகிறேன்
வெறுமையும் என்னை
வெறித்தப்படி

யாதொன்றும் எனக்கு
புரியவில்லை
புரியாதவைகளுக்கும் என்னை
புரியவில்லை

பிச்சைப் பாத்திரம்
ஏந்தவில்லை
கேட்காமல் விழும்
பிச்சைகளுக்கும்
குறைவில்லை

என்முன் சிதறிக் கிடக்கும்
சில்லறைகள்
சிதைந்து கிடக்கும்
மனங்கள்தானோ

கொடுத்து இழந்தவன்
சிரிக்கிறேன்,
சிரிப்பலைகள் சிதறி விழ,
இறுதியாய் வாழ்கிறேன்

பிறழ்ந்த மனநிலையான் என
வாழப் பிறழ்ந்த மனிதர்கள்
கல்லெறிந்துச் செல்கிறார்கள்
அவர்கள் வாழ்க்கை முழுதும்
கற்களைச் சுமந்து கொண்டு!