மௌனத்தில் கரையும் காலம்

 

 முற்றத்தில் ரசித்த முழு நிலா
 படித்துச் சிலாகித்த சிறு கவிதை
 புதிதாய் செய்த வேற்றுச் சமையல்
 வேதனையில் கடந்த ஓர் இரவு
 துயருற்ற நோயின் பொழுது
 பெரும்பணி முடித்த அயர்ச்சி
சாரலாய் தீண்டிய பாராட்டு 
 வாழ்த்திய ஓர் உள்ளம்
தோள் கொடுத்த நட்பு
இதயம் தைத்த வசவு 

கன்னம் தடவிய சிறு குழந்தை
சில நூறு உண்டு நிகழ்வுகள்
நேற்றைய பொழுதின் வாசத்தில்!

அசைப்போட்டுக் கொல்லும்
இவ்விரவின் நீட்சியில்
சட்டென்று வந்து தழுவுகிறது மரணம்,
பொழுதுகளின் வாசத்தையோ
மரணத்தில் எழுந்த
மனதின் ஓலத்தையோ,
எதையுமே பகிரவில்லை நான்,
வெற்று மௌனமே பிடித்தமென்று
இளைப்பாறும் உன்னிடம்!
மௌனமாகவே கரைகிறேன் காற்றில்!