எந்தவேளையிலும் கவிதை

ஒரு மாமரத்தின் நிழல்
மடியில் மலர்ந்துகிடக்கும் குழந்தை
வேப்பமரத்தின் காற்று
தந்தையின் நம்பிக்கை
தாயின் பெருங்கருணை
காலைச்சுற்றும் பூனை
முகம் நக்கும் நாய்
பரந்தவெளி மைதானம்
வெளிறிய நீலவானம்
மழைச்சுமந்த கருமேகம்
ஊர் நனைக்கும் மழை
இரவு நேரத்து ஈரக்காற்று
யாருமற்ற மாலைநேரத்தின் பொழுது
மெல்லிய சாரல் நனைத்த மொட்டைமாடி
இமைக்காமல் பார்க்கும் பசு
நிபந்தனைகளற்ற ஒரு கரம்
துள்ளிக்குதிக்கும் கன்று
மனம் மயக்கும் நீங்காத இசை,
இது அத்தனையும்
அல்லது ஏதோ ஒன்றோ
போதுமானதாய் இருக்கிறது
கவிதையென்று
மனப்பக்கங்களை
நிரப்பிக்கொள்ள
எந்தவேளையிலும்!