காதல்

அந்த மழைநேரத்து மாலையில்
அமிருதவர்ஷினி இசைத்த நீதான்
மயங்கியப் பொழுதில்
சகானாவில் காதல் இயம்பினாய்
கம்பீரம் இழந்த அட்டானவில்
அவ்வப்போது கோபமும் சோகமுமாய்
வரலியும் சிவரஞ்சனியும் நாட்டியமாட
பூபாளத்தின் விடியலை எதிர்நோக்கியது
மனது
ராகங்கள் இப்போதும் மனதில்
இசைக்கிறது
கருணையற்ற உன் அமிருதவர்ஷினியோ
மேகங்களிடம் தோற்று
என் கண்களில் வெல்கிறது
கல்யாணியின் ஆலாபனையில்
ஆனந்தபைரவியின் நினைவுச்சாரலில்
அந்த மழைநேரத்து மாலையில்
சஞ்சரிக்கும் காதலை
நீ மீட்டெடுக்கும் பொழுதில்
அமிருதவர்ஷினியை
நாம் சேர்ந்திசைக்கலாம்!