நட்பு

எப்போதும் கைப்பிடித்து
கதைப்பேசி திரிந்தோம்
பின்பு சிலகாலம்
கடிதம் மூலம் கதைத்தோம்
அடுத்து பல சமயம்
கைப்பேசியில் வார்த்தைகளை வடித்தோம்
இன்று பல நேரம்
சமூக வலைத்தளத்தில் நம்

ஆன்மாவை தொலைத்தோம்

இப்படியே நட்பு
பல தளங்களை அடைந்தாலும்

ஏன் ஒற்றை விரல் நீ பிடித்து
நான் உன் தோள் அணைத்து,
நடந்த நேரம்......
நம் உள்ளத்தில் எழுந்த
உணர்வதனை - உணர்வினால்
உண்டான நம்பிக்கைதனை
இந்த
கைப்பேசியும் கணினியும்
வடிக்கும் வார்த்தைகள் மீட்டேடுக்குமோ தோழி?

பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும்
வருகை தருவது
ஒன்றிரண்டு வார்த்தைகளில்
கணினியிலும் அலைபேசியிலும்
உணர்வுகளை பகிர்வது மட்டுமே
இன்று நட்பாகி போனது
நெஞ்சம் சுடுகடானது!