இன்னொரு தகப்பனும் இல்லை

அழுக்கு துணிபோடும்
கூடையின் மூடியை
திறக்க எத்தனப்பட்டு
மூடியின் மீது
துணிகள்
குவிந்துக்கிடக்கின்றன
மூடியைத்திறந்து
கசங்கிய துணிகளை
சீர்செய்கிறாள்
வேலைக்காரியொருத்தி

அழகான விடியலில்
எல்லோரும் உறங்கிக்கொண்டிருக்க
விடியலின் ஈரத்தில்
பம்பரமாய் சமையல்கட்டில்
சுழன்றுக்கொண்டே
அவ்வப்போது எட்டிப்பார்க்கும்
காகத்தோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்
ரசனைக்காரியொருத்தி

வீட்டின் பூஜையறைத் தொடங்கி
கழிவறை முடுக்குவரை
கலைந்தவைகளை சீர்செய்து
குப்பைகளையும் கறைகளையுமகற்றி
மனதுக்குள் தனித்தப்பாடலோடு
அலுவலகம் கிளம்புகிறாள்
எந்திரமொருத்தி

காலையில் தொடங்கி
இரவுவரை கசங்கி
அன்பாய் இரண்டு வார்த்தைகள்
எதிர்ப்பார்த்து
வசவுகளை வாங்கிக்கொண்டு
கோபத்துக்கும் அவள்தான்
காரணமென
பிச்சைக்காரியைப் போல்
நடத்தப்பட்டும்
தானாய் சிரித்துக்கொண்டு
பணிகளைச் செய்கிறாள்
பைத்தியக்காரியொருத்தி

பிய்ந்துப்போன
காலணியை மாற்றமுடியாமல்
போக்குவரத்தில் சிதைந்து
சம்பளம் அத்தனையையும்
கணவனிடம் கொடுத்து
காலின் தழும்புகளுக்கு
எண்ணெய் ஈட்டுக்கொண்டு
பளிச்சென்ற புன்னகையில்
மனதுக்குள் அழுகிறாள்
அடிமையொருத்தி

காதலால் களவாடிய
பொழுதுகள் எல்லாம்
கற்பனையான பொழுதுகளென்று
கொடூரத்தின் உண்மைமுகம்
சகிக்கமுடியாமல்
சுயத்தில் வழியும் குருதியோடு
சாவுக்கும் வாழ்வுக்கும்
இடையே
ஊசலாடுகிறாள்
மெல்லிய மனம்
கொண்ட மகளொருத்தி!

இப்படியே
ஒருத்தியையோ
ஒவ்வொருத்தியையோ
ஆசைகள் துறந்து
கற்றக் கல்வி மறந்து
உழைப்பை ஈந்து
மரியாதை இழந்து
காதலில் சிதைந்து
உறவில் முறிந்து
குப்பைகள் சுமந்து
எந்திரமாய் மாறி
எதிர்ப்பார்ப்புகள் துறந்திருக்கச்
சொல்லும் உறவுகளில்
யாருக்கும் பெண் மனம்
புரிவதில்லை
சட்டென தாயாய் மாறி
தாங்கும் மகள்களுக்கு
அப்பனுக்கு பிறகு
இன்னொரு தகப்பனும்
கிடைப்பதேயில்லை!